100x100x128 . x64

Gudd geniert, frou vu Verdauung an der renger Loft gounge mer am spéiden Nomëtten duerch de Bësch tëscht dem weltbekannten Nopeschduerf an eisem. Matzen an deem breeden Dall, geschützt duerch d’Dennen an der Schnéidecke war et roueg hei, bis op deen een oder anere Mupp. Heiansdo war en Jet iwwert eis ze héieren, also ee Klenge mat e puer Räiche läit dran. Mee et war kee Wand méi an d’Beem stounge roueg fir d’Sonnestraalen net ze verletzen. Mir hunn näischt gesot, mir haten d’Rou an ech hu missen u mäi Grousspapp denken. Hie war Fernseh-Techniker nom Krich an huet, wéi ech en an Erënnerung hunn, all Owend säin Tour gedréint am Quartier. Nom Iessen huet e seng Fläsch Béier ausgedronk an ass eraus trëppele gaang, net wäit, bis op de Kaltreis an zréck. Hien huet ni vill geschwat. Fernseh virum aschlofen, e léiwt Wuert zu mir. Nuets huet e geschnaarcht. Ech hunn e réicht besser kenne geléiert Joeren nodeems e gestuewen ass. Ech hu seng Fotoen gekuckt déi en a Vakanze gemaach huet, mat vill Regie-Uweisungen u meng Bomi, oder méi aler aus senger Jugend.

Um Réckwee aus dem Bësch loung d’Duerf virun eis op der Géige-Säit vum Dall, schonn an der däischterer Fielsmauer, schonn an der Pente. D’Schlass-Hoteler hu geblénkt a geliicht an hunn dem Duerf, wat laang an dënn op der Pente läit eng Fortificatioun ginn an eppes Schützendes. Am Fall wou et en Ugrëff géing ginn aus dem Flaachland wiere mer gudd geschützt an et hätt ëmmer Piano-Musék. Gudd fir eis. Nom Iessen hu mer eis, wéi vill aaner Gäscht deen Owend am grousse Sall an eng Fotell fale gelooss an hunn nach e puer Ficelle mat Whiskey lassgemaach. Ouni Brutalitéit mee mat Bestëmmtheet hu mer dräi Whiskey zou eis geholl. Sou war et oft virun engem Dag wéi e virun ons stoung.

De Wecker ass um halwer 4 gaang, ech si kuerz virdrun erwächt. Yeah, what is that? Hat eng Bekannt gesot nodeems mer iwwert d’Kapp-Auer geschwat haten. De Kapp weess ganz genau wéi eng Zäit ass sot ech. He knows exactly. It just knows. Eng hallef Stonn drop souz ech bei mengem Begleeder an der Kummer. Schlass-Hoteler schéin a gudd mee se sinn net gemaach fir Leit déi en Job z’erleedegen hu wéi mir. Et gouff Birchermüsli an Téi. Kee vun eis huet geschwat, net wéint Middegkeet.

Et war net di cleverst dësen Tour matzen am Januar ze maache wann et wierklech kaal ass an dobäi spéit hell gëtt mee mer hate keng Zäit ze verléieren, haaptsächlech aus Flaachland-Grënn. An esou stounge mer kuerz viru 7 um Enn vum Gletscherdall virun enger Fielswand, an der Däischtert. Virun 10 Joer war hei nach Gletscher, well mer sou oft heihi koumen hu mer mol net méi doriwwer geschwat. D’Gletscherdall, wéi aanerer, war perfekt ronn op de Säiten, keng zackeg Fielsvirspréng, eng poléiert Halfpipe-ähnlech Form bis uewe bei d’Bam-Grenz. An hei wou mer stoungen, eben dësen Treppleck iwwert dee virun 10 Joer nach Äis gefloss ass. Wéi es neméi genuch do war ass den Deel ënnert dem Treppleck direkt verschwonnen an de Gletscher huet sech hannert dem Treppleck verstoppt. Op de Säite vum Dall sinn nach vereenzelt Äis-Elementer déi awer vum Buedem a vum Sand verstoppt sinn. Alles aanescht ass haarde ronne Fiels. Wéi Pavé an enger Alstad ass all Steen ronn, ob grouss oder kleng. Am Summer kann een dem Äis beim Schmëlzen nokucken an de Steng beim Falen. Et ass wéi e Meteorite-Schauer, reegelméisseg an onbegräifbar, der Erosioun nokucken an enger Zäitlechkeet déi mir kuerzliewegem Wiesen eppes bedeit.

Chance hate mer well dëse Wanter bis elo quasi kee Schnéi gefall ass, wat méi oft di läscht Joere virkoum. Soss hätt et nämlech kee Wäert gehat bis heihin ze komme well eist Zil net accessibel gewiecht wier. Elo ware mer also un der éischter Tëschestatioun an hunn eis Cramponen ugedoe fir datt ons de Buedem net abhande kënt. Hell gouff et no 8, ouni Kontrast um Buedem well d’4000er Groupe nach laang Schied geheien a wäisse Schnéi einfach just gläichméisseg hell gëtt. Mer ware wäit iwwert dem Fielstreppléck mee hate missen op grouss Schnéischung ëmklamme fir iwwert de Polwerschnéi um Gletscher ze kommen. Och huet eis elo e gespaant Seel verbonne fir eng Sëcherheet ze hunn. Um flaache Gletscher war keng Spuer méi, an obwuel mer d’Spalten hei kannt hu konnt ee sech awer net sëcher si wat genau ënnert dem Schnéi ass, dee se hei iwwerdeckt. De flaache Gletscher-Réck hate mer um 9 bewältegt. Um Gletscher-Réck ze stoen ass wéi op dem eidele Glacis-Parking ze stoen. Esoueng grouss relativ flaach Fläch fillt sech extreem verkéiert u well d’Ëmfeld esou aanescht ass. An de Bierger ass all Meter mat Iwwerwannung verbonnen, an da kënt esou eng riiseg flaach Plaz tëscht Fielsen an Onerreechbarkeet. An awer kann een net einfach driwwer trëppelen, wat ee sech ëmmer rëm soe muss fir keng Feeler ze maachen.

D’Sonn huet eis lues a lues opgeholl, mir ware gudd an der Zäit. Wéi mir, ass och d’Sonneluucht lues a lues d’Dall eropkomm an huet Loftzich d’Dall eropgedréckt. Eist Zil loung steil virun eis, baal iwwert eis, wéi wann et all Moment kippe géing. De Gletscher, a grousse brutale Stécker opgebrach pescht um Fiels, ouni Iwwerzeegung. Eist Zil war hannert dem éischte Block, an der éischter grousser Spalt. Deen éischte Block hat d’Héicht vun engem Ee-Familien-Haus an huet eis nach engker eng gudd hallef Stonn kascht. Mir hunn Äisaxt a Crampon benotzt fir iwwert Schnéibrécken de Wee hannert de Block ze fannen, dee sech vun hannen, an der oppener Crevasse net iwwerraschend als riisegen Äiswürfel gewisen huet. Hei wou kee Schnee hikoum war just transparent haart Äis. Keng wäiss mëll Schnéitextur oder Styropor, just Waasserbeton mat reegelméissege Rëss. Während mer eis e Stand ageriicht hunn op deem mer sëcher ware koum d’Sonn méi no a mer konnten eis Kapp-Luuchten ausmaachen. Ech hunn d’Geschier prett gemaach a mäi Begleeder huet de Gaskocher opgestallt un ugeknippst. D’Geräisch vun der Flaam huet sech tëscht den Äis-Wänn verluer. D’Geschier war Audio-Equipment, haaptsächlech Mikroen. Eis Aarbecht am Äis war et genau 20 Mikroen um Äis unzebréngen, an zwar esou datt se eng Sphere bilden. Genau huet et net misse si mee d’Mikroen hu misse stabil am Äis fixéiert gi mat Äis-Schrauwen, eng pro Mikro. Äis-Schrauwen andréie gëtt ustrengend wann een et 20 mol maache muss, wéi mer dunn erausfonnt hunn. All Mikro huet misse feste Kontakt mam Äis maache fir all Well am Äis opzehuelen. Un all Mikro hung en déck isoléierten an numerotéierte Kabel déi mer op e Koup an der Mëtt vun eisem Stand getesselt hunn. De Raum an deem mer stounge war knapp 1 Meter breed op enger Längt vun 20 Meter, dono huet d’Spalt eng aaner Richtung geholl. Iwwert eis ware gudd 10 Meter Äis, doriwwer e Plafond aus Schnéi. An ënnert eis war Äis an niewt eis Loft. Mäi Begleeder huet mat senger Axt Äis kleng gemaach, direkt aus dem Gletscher geschloen, an et opgekacht. Dat war net unbedéngt néideg, mer haten nach e bëssen Téi. Mee besser Hëtzt mat apaacken. Als Kraidertéi koum et an eis Thermos-Fläschen. 5 Minuten Zäit hu mer eis geholl fir der Flaam no zekucken déi d’Äiswänn nach e bësse méi blo gemaach huet. 5 Minute fir der Flaam nozelauschteren an näischt ze soen. Aus mengem Rucksaack hunn ech eng schwaarz Këscht geholl, sou grouss wéi eng Schungkëscht, just onzerstéierbar. Bannendra war en Toun-Recorder montéiert. D’Kabele ware schnell connectéiert, de Recorder war schonn agestallt an d’Këscht huet just nach missen um Äis fixéiert ginn. Et war 11 wéi mer eng läschte Kéier hannert eis gekuckt hunn an eis op de Réckwee gemaach hunn.

Ech wënsche mer en ASMR-Channel mat engem Kaweechelchen. De Public huet gelacht, d’Äis war gebrach. ASMR ass eng Regioun op youtube an däer Leit verschidden Téin oder Rolespiller produzéieren déi Szene reproduzéieren an Téin aus dem Alldag bei deene gewësse Leit eng Zort Gänsehaut kréien. Ech well iech den Owend e bësse vun däer Regioun zielen, och fir d’Leit déi eis an dobaussen nolauschteren. Et ass net vu sexueller Natur mee awer oft vun enger gewësser Intimitéit, net alleng well Stëmmen an Téin ganz no beim Mikro opgeholl ginn et ëm staark Immersioun geet. Op alle Fall wir do e Kaweechelchen an dat géing dann einfach Nëss iessen a se natierlech virdrun ausgruewen. Wéi di dat ebe sou maachen. Dat wir hoffentleche berouegend Geräisch och wa sou en Déierchen zimmlech nervös ass, wann ech richteg nodenken. Vläit besser en Channel mat engem Déier dat méi Rou ausstrahlt.

Medien-technesch ginn ech d’Gefill net lass datt videoen um Internet oft gebraucht gi fir anzeschlofen. Mäi Bauchgefill seet zu 30%. Oft schreiwe Leit ënner ganz spezifesch Niche-Videoen datt se näischt versti vum Inhalt mee d’Stëmm vum Presentateur immens berouegend fannen. An och weess wéi e Kanal ech muss siche goe wa wierklech näischt méi geet, a wann ech lues wëll op di aaner Säit rutschen. Sou datt e Groussdeel vum Internet dofir do ass anzeschlofen. Sou wéi et och schonn de Fernseh war virdrun. A wi schéin an erhuelsam et ass engem Mann nozekucke wéi e gemittlech Schrauw fir Schrauw aus engem elektresche Geschier erausschrauwt an dobäi beschreiwt wéi en d’Schrauw erausschrauwt a wat da geschitt wann d’Schrauwe fort sinn a wat net däerf geschéien – wat de Mann alles weess well hie scho ganz vill Këschten ausernee geschrauwt huet. Wéi a wou en d’Schrauwen déposéiert währenddeem e ganz déif an de Circuite schafft. Stonne këne vergoen an Exposéen iwwert elektresch Baudeeler aus de spéide 50er, an ech muss Iech soen datt et Momenter gëtt an deenen ech näischt léiwer kucken ewéi dat. Ech soen Iech Merci. De Public huet dorops ugefaang ze klappen, héiflech awer bestëmmt. Ech soen Iech Merci.

Den Owend denken ech un dee läschten Nuetszuch deen ech geholl hunn. An dat war dës Nuecht. Et ass ëmmer dës Nuecht well ech all Owend gäer dorun denken. Et ass schonn däischter wéi mer aus der Gare fueren an ech sinn ëmmer iwwerrascht wann ech amgaang si mäi Gepäck ze verstauen an ze tesselen an ech mierke guer net datt mer scho fueren. D’Stad ass nach hell natierlech, Berlin ass grouss a liicht. Giel Taxie fueren ënnert mer duerch, ech leien um Bauch ganz no bei der Fenster a kucken alles ganz genau, wéi deemols als klenge Jong, wou ech ganz genau gekuckt hunn aus der Fënster vum Fliiger deen eis a Süd-Spuenie bruecht huet, deemols nach mat menger Mamm a mat mengem Papp. An der Nuecht sinn ech e puer mol erwächt, wouriwwer ech mech gefreet hunn. A mengem Draam stung ech an engem Waggon deen, opwuel immobiliséiert, sech an d’Längt gezunn huet, dat eent Enn e beemol wäit a méi wäit vu mer fort. No engem Szeenewiessel sinn ech duerch de Gronn gaang mat Kolleege wéi d’Luucht un an aus goung, wéi wann ee géing mam Schalter spillen. Réicht mi spéit hunn ech verstand dass d’Accélération no engem Halt mat mengem Draam kommunizéiert hat. An datt d’Luuchten déi vun enger regionaler Gare waren duerch déi mer lues gefuer sinn. Ech hu mech laang net méi esou sëcher gefillt wéi alleng an deem klengen Zuch-Zëmmer. Obwuel ech mech an däer Situatioun wosst déi du réicht kuerz hannert mer loung.

Mat dem Geld dat ech op menger däitscher Tournée gemaach hu këne mer et laang hänke loossen sot ech zu mengem Begleeder. Fäin, fäin. Casino? – huet hie gefrot an u senger dënner Zigarett gezunn. Certo, subito! Wisou weider diskutéiere wann d’Situatioun sou kloer ass duecht ech mer a mer hunn eis eng Päerdskutsch organiséiert, banne beim Dario an der Lobby. Mer konnten den Owend nëmme gewannen.

An esou si mer Moies erwächt mat dem berouegende Gefill nach e bësse méi Geld gemaach ze hunn am weltbekannten Nopesch-Duerf. Et war eng besonnesch kaal Nuecht gewiecht an d’Fënstere ware bannen ugezunn. D’Holz huet geknackt. Onsëcher wéi e Miwwel, d’ganz Zëmmer war aus Holz. Meng Nues war extreem drëchen an d’Decken terribel waarm a schwéier. Baussen huet d’Loft gefonkelt, Äiskristall an der drëchener Januar-Loft. Haut gëtt e rouegen Dag hunn ech mengem Begleeder geschriwwen. Huel dat un, koum et zréck. Eng hallef Stonn spéider suz ech um Kaffis-Dësch, mat frëschem Café an engem Gipferli viru mer. Botter a Gebees an e Sonnebrëll. Gudd domm, well ech banne souz, mee et war ze hell hei. Hell vun uewen an hell vun der Säit. An dat obwuel ech eng sechs Phasen-Dusch gemaach hat (Warm-Kaal-Waarm-Kaal-Waarm-Kaal). Esou spéit am Moie souz ech baal alleng am Sall, just d’Personal ass iwwert de Parquet gelaf. D’Thermo-Boxen, d’Ski-Leit an och d’Funktiouns-Spazéierer ware scho laang eraus, wat hei nach souz hat haut anscheinend näischt méi vir. Ween elo hei souz war quasi den inaktiven Deel vun däer zesummegewürfelter Bierg-Gesellschaft. An ech war haut op hirer Säit, dat wosst ech ganz kloer. Eng eeler Damm déi ech scho méi wi eemol am Hotel gesinn hat, eng Italienerin. Eng jonk Koppel aus der Grouss-Stad, modern a fir d’éischte kéier hei. An d’Kënschtlerin. Natierlech. Ech muss ophalen dohin ze kucken. Nom Café, nom Uebst, dem Kéis, den Eeër an dem Saumon hunn ech et sou just op d’Zëmmer gepackt a sinn ageschlof.

En neien Dag an eng nei Idee. All Dag produktiv an innovativ, esou komme mer virun, all zesummen, all matenee Richtung Zukunft an driwwer eraus huet en annoncéiert, e bësse iwwerdriwwe vläit, och well en et zu senge Kaze sot an dunn zur Dier erausgoung. E Probleem heizuland ass dee vum Bauschutt dee mir maachen duecht en op der Strooss. Et gëtt all Dag méi a mir wëlle méi bauen. A mer mussen ëmmer méi wäit fueren dofir, an dësem eisem flaache Land. Bauschutt ass amfong zu engem just wierklech klengen Deel belaascht oder eekleg. De Gros ass organesche Buedem aus de Baugruben, oder Zillen oder Terracotta z.b. Ideal fir eisen haarde Leembuedem opzelackeren. Dofir kann d’Léisung nëmmen eng sinn. Lëtzebuerg de Cadeau ginn no deem et sech schonn esou laang seent: e Bierg. Sëcher, eng Jorhonnert-Idee, mee vu Wäert. Och zu Remerschen war et mol platt. An d’Péitruss hat och net ëmmer en Dall, heinsto huet ee jo och Chance. Wann ee lo awer dee Bauschutt géing lues a lues tesselen, net all ze wäit vun der Stad fort, da kéint een eng Basis fir di nächst Generatioune bilden. Bei engem klengen Hiwwel kann een einfach alles uewen drop tippen an et fällt gläichméisseg erof sou datt eng Pyramid entsteet. Bei deem Ënnerfaangen misst een allerdings vu vir eran richteg grouss denken. Et wir wéi e grousse Braunkohle-Tagebau an Däitschland, sou eppes wat lues a lues d’Landschaft frësst, just den Negativ dovun. Et misst ee Pisten aménagéieren déi spiral-förmeg Accès ginn zu dem Vide dee se crééieren. Lues a lues kéint de Bauschutt dann an der Mëtt déponéiert ginn. Vläit nëtzlech sech e puer youtube-videoen iwwert de Pyramide-Bau unzekucken fir méi an d’Déiwt ze goe bei der Saach. Natierlech kéint et et net einfach e konesche Bierg ginn, et bréicht schonn e klengen Twist, vläit en Héichplateau? All Mënsch weess datt e Conus méi Fläch huet wéi e Krees mat der nämlechter Basis, dofir wir et forcément eng Extensioun vum Perimeter. Et kéint een an dëse Bierg bauen, an dësem Bierg wunnen a liewen. 1000 Meter Héicht ass d’Zil wat een sech scho sollt setze fir un de Feldberg erunzekommen. Also net 1000 iwwert dem Mier mee iwwert dem Buedem. De ganze Projet géing natierlech e puer meteorologesch Ännerunge mat sech bréngen. Dat wiere keng Probleemer, an do misst een och richteg kommunizéiere fir datt dat kloer bei deene Gemengen ukënt. Zum Beispill kéinten déi Gemengen och un e klenge Regional-Flughafen denken um Héichplateau. Jo, dat ass schonn duerchduecht natierlech. Sou e Flughafen ass extreem schwéier ze bauen hautdesdags, dofir wir et natierlech ëm sou méi flott wann een et kéint an dem Cader vun engem innovative Projet maachen, dat ass natierlech eppes aanescht. Dee kéint dann och de Findel entlaaschten, jo dat muss een och esou gesinn. A Weekends sollt d’Regioun, also d’Bierg-Regioun dann natierlech dem Tourismus zegudd kommen, do ass dann zou. Meteorologesch wir wéi scho virdru geduet et natierlech sou datt de frequente West a Süd-West Wand sech opstaut virun sou engem erektiven Dispositif, esouengem, jo wi soll ee soe, Bierg. Wann esou eng Ramp einfach matzen an der Gewaan steet, 1km héich da bléisst dat natierlech. Do muss een sech bewosst si wann een op dee Wee geet. Dat bréngt d’Phenomen vum orographesche Reen mat well sech Fiichtegkeet staut an ausreent sou ze soen. Wou et da genau reent misst ee kucken, op alle Fall reent et dann neemlech am Lee, also op der Net-Stau Säit net méi, an dat huet och seng Vir- an No-Deeler. Sou kritt een d’Vegetatioun och méi schnell hin opmannst op enger Säit. Dat mam Flughafe muss een sech gudd iwwerleeë well dat natierlech och Loft-Perturbatioune mat sech brénge kann. Do sinn dann awer natierlech rëm d’Paraglider bevirdeelegt déi et jo elo nach net sou richteg gëtt hei. Dat wir dann awer och e Wuesstums-Secteur. Pluspunkt. Iwwerhat wir de Bierg e richtegt Wuestums-Symbol, vun der graffster an direktester Zort, onmëssverständlech fir spéider an ënnerkomplex Kulturen. Schéin a gudd mat deenen Obeliske mee kuck wat mer gruewe kënen, ha! Aus der Këscht denke schéin a gudd, mee mir denken nach vill ze vill op der flaacher Fläch, dat ass mol keng Këscht. Mer mussen elo erof an erop fir no vir. Erof, erop, no vir ass den Tony Hawk Combo-Move deen dës Zäit brauch. Bierg-Massiv, dat ass e Konzept wat ee schnell versteet. E Bierg ass fir laang. Ech menge mir brauchen de Bierg. Onsëcher sinn ech nach wat d’Populatioun vum Bierg ugeet, sëcher ass datt mat der néideger Infrastruktur sech eng mëttelgrouss Stad scho kéint do halen an entwécklen. An do hätt een dann och intressant Natur a Séier, also opmannst ee Biergséi deen awer net zevill Plaz eweg däerf huelen. De Probleem op Häng ass natierlech datt een ab engem gewëssen Dénivelé net méi baue kann an dat ass net gudd hei. Bësch kënt da bësse mi spéit mee e puer Hecke kéint ee jo schonn dohi kréien an den éischte Joeren. Wann ech Heem komme schaffen ech un der Volumetrie. En neien Dag, eng nei Idee, e kloere Gedanken. Visionär denkend goung en iwwert eng Haapt-Verkéiersoder. An op de Bau-Camion dee bei der rouder Luucht stoung huet e matwëssend erop gekuckt.

Jo sëcher Natascha, dir kritt d’Sliden Heem geschéckt an do kënt der se da copéieren an annotéieren a klasséieren. Maacht dat och wann ech gelifft bis nächst Woch an trentelt net. A schéckt mer dono natierlech d’Sliden zréck, ech benotzen déi nämlech nach fir di Klass déi no ierch kënt. Vereenzelt hu Leit sech gekuckt, virun allem déi di sech besser kannt hunn. An och ech war sou, eh wat? Et ass dann awer aanescht eng Situatioun z’erliewen déi ee vun Aanere scho gezielt krut, also eng Situatioun z’erliewen déi schonn engker geschitt ass an déi och esou erzielenswäert ass datt een s’engem aanere weider ziele wäert, a sou weider a sou fort. An esou gëtt d’Szene Generatioune vu Leit weidergi bis d’Unesco kënt. Baussen huet e Wandstouss e Käschtebam duerchenee gemaach an ech duet un de Wee heihin. Ech goung duerch de Park mat de grousse Beem. Moies däischter a fiicht, wonnerbar. Gemengenaarbechter hunn d’Weeër fräi gemaach vum Laf a vun de Friichten. Se ware schick blo-orange ugedoen, funktional, an haten eenarmeg Jetpacks un, de Loftstrahl als Extensioun vun hirem Otem am rietsen Aarm. Kontrolléiert Explosiounen op hirem Réck – stabil schnell Combustioun: gäil. Se waren zu e puer, hu sech ëm hir Axe gedréit a Wolléke vu Blieder viru sech gedroen. Hei si Leit déi wësse wéi hire Kierper wierkt, sech beweegend mat Flow. Dat hei duecht ech gehéiert an de Grousse Theater. Di Leit gehéiere gesinn! Ech wäert hinnen en Danz schenken, jo, ech wäert e ganzen Troupe Loftbléiser recrutéieren an eng Choreographie entwerfen déi e Stuerm wäert duerch de Sall goe loossen. Wéi wäert ech et maachen? Ech wäert nei Weeër goe mussen. De Groussen Theater wäert net di richteg Plaz si mengen ech, mer brauchen eng grouss eidel Bühn, e Fräiraum. A mir brauche ganz vill faarwege Sand, nee! Pigmenter, ganz vill verschidde Pigmenter an all meng Dänzer wäerten hir Missioun hunn, eng Faarw – een Dänzer. Se wäerte lauter kleng faarweg Wolléke viru sech droen, op der grousser Bühn. Luuchte wäerten eenzelner suivéieren a se wäerten d’Kontroll iwwert hir Faarwen, iwwert hir Loft gekonnt ausüben a sech vermëschen a separéieren. Se wäerte Kreeser dréien a grouss faarweg Wolléken opbaue bis een se net méi gesäit. D’Luuchte wäerten all ausgoen a Reen wäert op d’Bühn an d’Dänzer fale bis keng Pigmenter an der Loft sinn a keng Wolléken an d’Waasser wäert kleng faarweg Baachen a Richtung vun de Spectateure lafe loossen. D’Loftbléiser wäerte sech verneigen an eng fëmmen a mir wäerten hinne Merci soe fir hir Aarbecht.

Ech wëll a geometresch Welle schwamme goen. An ech wëll mech ofdrëchne mam X, mam O. Prozedural d’Waasser ofschalten. Dono wëll ech de Schierm liichte loossen, riit aus kucke wéi wann eppes nach géing kommen. Wéi wann d’Zäit géing vergoen. Wéi wann ee géing eppes maache fir datt d’Zäit vergeet.

Lola rennt. Lola rennt duerch Stroossen, stéisst mat Passanten zesummen, hatt weess alles iwwert Sie, fënnt alles iwwert Sie, iwwert dee Passant an deen et grad gerannt ass eraus, grad an deem Moment, Gebuert, Jugend, Trauma, Sport, Erfolleg, Mëttelmooss. Biller a Sekonnen. I wish I was a hunter. D’Passanten um Schierm, Sie hunn och esou e Liewe geliewt a mengem Kapp, grad an deem Moment an deem ech se gesinn. Hiert Liewen ass plausibel genuch fir mech. Ech erliewen et fir sie – sie sinn e Script wat a mir liewt, gudd genuch. Trigger fir Biller déi ech mer erschafft hunn duerch MAI Liewen.

Samschdeg Owend a mir sëtzen tëschent Kanner. Kanner si 5 Joer méi jonk wéi mir. D’Kanner maachen eng gudd Aarbecht, hir Stëmmung ass gudd, hire Look homogen, wéi eng Subkultur – Thema 1997. Y2K ass hir Berliner Mauer. Villäicht, par conter, misst een sie froen. Schwéier dat sou z’affirméieren. Och sie haten hiren Deel Politik. Ech ka mech grad net drun erënnere wat deemols geschitt ass, ech war ze jonk dofir. De Kanner hir Droge si gudd, et mierkt een hinnen näischt un.

Samschdeg Owend mi spéit. D’Zäit leeft eis fort. E Wecker tickt am Hannergronn, Zäitkompressioun. En Gin/Tonic méi wäert lo net méi ukommen. Kuerz Klammer Gent-Wevelgem vum Dag drop: läscht 5km, Spëtzegroup brëcht auserneen, di éischt dräi zéien un, Degenkolb hëllt de Relais net – verschiddener verléieren dee Moment d’Course. Net de Moment eng Banane ze schielen.

Vu lénks: du wierks net passend. Hm, ahsou? Dach dach, genau richteg amfong. Just d’Zäit leeft fort. Ech wëll mer et ukucken ier et riwwer ass, di Szen hei. Näischt spezielles. Mee du muss wëssen, eis Zäit leeft fort. Et spiert sech net sou un, mee et ass genau elo, hei den Owend, wou mer mussen handelen. Konschtniwwel fëllt den Hannergrond a Spotte blëtzen op. Zäit vergeet.

De Message kënt, net um Handy – de Message steet an der Loft, grouss a virun eis. Mir hu säi Message verstan, hien an ech. De Message ass eng Fro: Jo oder Nee? Stad oder Nee? Meng Hänn si gebonnen, et ass net meng Decisioun, et geet net ëm mech. Et kënt keen Nee mee e verhalent Laachen. Hannert dem Laachen eppes méi Beonrouegendes, Hesitatioun. Hannert der Hesitatioun souguer déiw Onsëcherheet. Zäit vergeet.

Zäit elo am Foto-Finish. Mir brauche vill Luucht a mer hu se net. Äis Zäit ass ënnerexposéiert. Et schléit gläich 12 an dann ass Stau. Dann ass eis Zäit eriwwer.

00:22 – Et ass däischter op der Gewaan, e Betonswierk liicht. E Flughafe muss hei sinn, dat musse séng Luuchte sinn. E Rond-Point ouni Géigespuer, dann eng Stad. Mir kommen Heem un engem Sonndeg am Hierscht.

D’Sonn schéngt duerch Mieresdonscht, se steet nach déif, et ass fréi an et wierkt kill. E Mann sëtzt an engem Cabrio a fiert op enger Landstrooss déi mol no beim Mier ass, et mol verléisst fir duerch e Bësch ze fueren. De Radio spillt Neil Young alt erëm an d’Sonn geet op, an e bloen Himmel. Welle sinn um Mier ze gesinn, eng graff Fielsküst a Bierger och. Eng Mëschung aus Bësch a Mier wéi een se net kennt op dësem Kontinent. De Mann fiert schnell, iwwerhëllt, bleiwt oft stoen, hie kennt dës Stroossen. Hien hällt sech u Reegelen net well e muss, mee well et d’Landschaft mi schéi mëcht. Möwe fléien iwwert d’Strooss, e fiichten ale Bësch zitt un ëm laanscht, vereenzelt eeler Autoen. Eng Kéier geet eraus héich iwwert dem Mier an e mierkt Muster am Mier, geometresch Wellen, et stéiert hien net. Et fillt sech wéi 5 Minuten u mee d’Sonn steet elo héich an engem perfekt bloen Himmel, se geheit haarde Schied op d’Strooss. D’Landschaft ass sandeg drëchen an d’Hëtzt klëmmt. Hie wiesselt de Radiosender a fiert an e Wäigebitt. Eng kéireg a schmuel Strooss fiert en Dall erop, Traktere kommen ëm entgéint. D’Sonn steet déif am Smog vun enger Grousstad déi sech virun ëm opbaut. E gesäit Autobunnen, breet a blénkeg. Héichhaiser an eng flaach mee gigantesch Urbaniséirung hannendrun. Wéilaang ass en elo ënnerwee? D’Nuecht kënt schnell nom Owend, en ass de ganzen Dag gefuer, gouff et iwwerhat en Owend fir hien? D’Nuecht gesäit waarm aus. Hie klëmmt aus dem Auto eraus a fänkt un ze trëppelen. E kéint lafe mee en huet Zäit. En héiert d’Geräischer vun der Stad, Helikopter, Rauschen, Autoen a Motorieder. D’Stroossen ënnert ëm hunn nach Traffic, mi wäit sinn nach Fliigeren. Et ass normal di éischt Minuten, d’Geräischer déi ee sech géing erwaarden. Heinsto kënt Wand op an et héiert een en duerch Beem goen. De Mann bleiwt stoen a lauschtert no. Ganz wäit eng Siren. D’Planzen héire sech waarem u wann de Wand duerch se geet. Keng Passanten. Hie lauschtert stonnelaang no. Et fänkt un hell ze ginn. Motorieder fueren an d’Grousstad. Wat ass dat hei fir e Quartier eigentlech? En Hond billt, en Helikopter zitt laanscht. Den Himmel ass perfekt. Wéini war den Himmel sou perfekt? Et musse 26 Grad sinn, d’Gras hei ass drëchen. En Hond billt, en Helikopter zitt laanscht. En Dag an enger Stad déi et net gëtt. Eng Stad déi eng Archeologie huet, gebaut gouff op aanere Stied déi et net ginn, déi et ni gouff. Ech hunn trotzdeem do geliewt. Ech sinn do grouss ginn an där Stad.

GTA V city sounds, ambience, asmr.

Et hat eng onheemlech Unzéiungskraaft sech wierklech do ze denken a fir e Moment ok domat ze sinn datt et eng Plaz ass. De Kapp héiert eng Plaz a certifiéiert mee ech war am Konflikt an irritéiert. Ass et gesond sech sou ze beléien? Quasi wéi Literatur. Di Plaz hei ass plausibel, et kéint se ginn, et muss se ginn! Ech héiren se dach, ech well do sinn, ech well nach méi do si wéi elo. Well dat net geet well ech mech drun erënnere wéi et war, wéi ech do war. Dem Kapp feelt eppes an e sicht no Erënnerungen, mee do ass näischt méi. Ech héiren e Motorad, wäit eweg am Raum. Dee Raum muss et ginn! Uncanny heescht op däitsch unheimlich.

Ech wëll a geometresch Welle schwamme goen.

Ech kann net soe wéivill ee muss am Moment liewen. Oder ob et geféierlech ass, d’Liewen ze stockéieren, ze späicheren an dann eréicht den Tri ze maachen. Vläit souguer den Tri ze delegéieren. Et ass komplizéiert ze wësse wat bausse geschidd, wat bannen ukënnt. Spagat tëscht Iwwer-Reaktioun a kenger Reaktioun an allgemeng iwwer Kontroll hunn a lassloossen an dann erëm hunn. Dat ass eng Allgemengplaz mee den Alima och an do ginn ech och e puer mol d’Woch hin. Si hunn Ananas.

Et ass, vill méi nach, eng Fro vun Zäitlechkeet oder Anachronie. E Probleem vun Uerdnung tëscht deem wat erakënt, dem Tri an der Consommatioun vum Liewe wéi et geschitt. Geféierlech dowéint d’Ausblende vum flux entrant wann et iwwerleeft. D’Trauer vum virläschte Fréijoer, en mënschlecht Gefill vu Wäermt aus dem läschte Wanter, Onsëcherheet iwwer dat nächst Joer. Ass d’Zäit-Gefill bis engker fort accumuléieren sech Sedimenter vun Emotiounen. Schlecht conservéiert, Réckruffaktioun.

Déiere, Verschiddener hunn e ganz aanert Zäitgefill well se méi Biller pro Sekonn gesinn a méi schnell Reaktiounszäiten hunn. Schmuewele a Fliedermais. Wahrscheinlech well d’Fléien eppes Schnelles ass a si sou liicht an d’Loft se beweegt wéi sie sech beweegt. Deelen sie ënnert sech wat s’erliewen? Oder ass et kloer fir se a se mussen net communizéieren? Ech ka mer dat net virstellen. Mee ech lauschteren gäeren no, ech verstinn d’Geräicher net mee et ass en agreabelt Chaos. Et iwwertéint d’permanent Rausche vun der Stad an dat héieren ech just gäer Owes spéit. Wann ech drun denken den Dag z’ënnerbriechen, wann ech mech drun erënneren. Den Dag ass e Schwongrad, Energie fir et ze unzedréien an Energie fir et zum stoen ze kréien. Fir d’Schéinheet vun der Symphonie um Radio z’erkenne wéi se aus der Kichen duech de Gank an duech d’Fënster téint aus där ech erauskucken op meng Strooss an alles säi Laf hëllt, an d’Fliigeren um Horizont blénken an et waarm ass fir dës Joereszäit. A meng Middegkeet vum Dag, d’Langweil beim eraussiche vun den ëmmergläichen Zaloten an de Manque vun eppes ganz Bestëmmtem awer iergendwéi och gudd an dat alles beieneen als Gesamtsituatioun. Schlecht drun ass deen, deen net de Moment erkennt. Wee vergësst den Dag z’ënnerbrieche gëtt net gestoppt a geet de Wee vum manuelle Backup.

Aus engem Dokument kennen ech de Récit vun engem Leefer deen huet missen ophale mat lafe well en ëmmer an ëmmer méi oft huet missen no hanne kucken. Wat direkt opfällt well een no vir muss lafen. Fir d’éischt nach beim lafen, op engem Wee oder um Trottoir. Esou wéi wann en eppes verännert hätt an zréckmisst. Oder eppes falsch gemaach hätt. Progressiv huet e méi oft misse stoe bleiwen a kucken, dunn zréckgoen a ronderëm sech kucken. Et gouff zu enger Oflenkung, nerveg mee iergendwann net méi fort ze denken. Säi Laf an du säi Lafen hu missen op en Enn kommen. Montéeë fir d’éischt an dunn och Traapen a platt Stécker. Oft bei deem klengste Steen, bei engem wacklege Pavé. Kee Sand an och keng Wiss méi.

Eréischt Joere mi spéit wéi e gemierkt huet datt d’Péng an de saure Been, an eng iwwerwältegend Middegkeet Schold waren. Awer net well se do waren, sech jo guer net méi entwéckle konnten. Mee well iergendwann d’Oflenkung vun der Péng zu der gréisster Laascht gouff. Eng verkéiert Verrenkung a sengem Fillen. Säi Kapp huet sech ëmmer méi vum kierperleche Gefill missen oflenken an huet Gedankegäng an all Richtung geluecht, déi säi Moment, säin Elo auserneen, an du verstoppt hu bis en et net méi accédéiere konnt – sou den Diagnostik. Esou ofgelenkt vun dem Wéi am Moment war hien datt den Zäitverlaf zesummegebrach ass. All Steen, e Gedanken a seng Opmierksamkeet. Säi Kapp huet all neit Element am Elo verpaackt an him virenthalen, seng Kontroll war fort. Hie wosst emol net datt ee kéint doriwwer Kontroll hunn an huet dowéint net dono gesicht. An esou huet en ëmmer méi oft misse stoe bleiwen an nodenken. Bis en net méi erausgaang ass. Et huet Méint vun haarder Aarbecht gebraucht fir säi Moment erëmzefannen an ze spiere wéi sech Elo ufillt. Ëmmer muss en sech froen: ass dat wat ech elo spieren dat wat elo geschidd? Sinn ech an der richteger Zäit?

De Leefer huet misse selwer dono froen, sech selwer. Hien huet säi Remembrement missen organiséieren, wat Iwwerwannung kascht huet. Well hien net wosst wat am Moment wierklech geschitt. Et war net seng Idee de Moment aus den Aan ze verléieren an Oflenkung ze siche wéint de Been déi midd ginn. Dat war ni säin Zil. Hien ass net ze belaaschten. D’Concordance des temps an d’Uerdnung beim Erliewen ass e Prinzip vu groussem Wäert, mee wéi e respektéiren? Wann d’Zäit schnell geet fir eis Mënschen ass all Bild eng Szen an e Bühnebild. Mir gesi wéineg an hu kee Gefill fir Zäit.

Dofir musse mer all déi Saache bauen, all déi Këschten déi fir eis kucken a liichten a fir eis zielen. Fir datt mer näischt verpassen. Wéi d’Maschinnen huet de Leefer misse quantifizéieren, de Film a Stécker schneiden an eenzel analyséieren. Den Oflaf ass wichteg, d’Szene si geschitt, mee wéi passen se beieneen?

Mir fuere schnell am Krees. Ëmmer rëm iwwert de Prënzeréng, duerch d’Biedergaass an de Boulevard rof. Am Moment ass deen, deen no der Parkplaz sicht. Läschte kéier war hei eng fräi, wäi wäert et dëskéier sinn, hei ass eng, nee verdaamt. Hie kennt d’Vergangenheet, seng Zukunft säin Elo. Hien abandonnéiert net – nach eemol duerch d’Gaas, kee Glacisfeld, zwa net. Hie fiert, an d’Sonn geet ënner, ass ganz am Moment mat sech alleng. 20 komma 5 Grad an dësem Spéitsummer-Draam, wäert séng Flaam op hie waarden? Hien huet d’Energie vum Moment an de Glaawen an d’Waméiglechkeet. Dreem Jong, deng Plaz gëtt fräi. Dono fuere mer all op eng Aire.

Et gi vill Leefer, Leeferinnen an eiser Gesellschaft. Si vereent eng Tragedie: se kënen net richteg matenee schwätzen a scheiteren ëmmer rëm dobäi. All hir Szenen an hir Biller an Téin déi s’erreeche këne se net richteg deelen. Se sinn net interoperabel. Se këne beschreiwe wat se gesi mee d’Stëmme klénge wéi 8bit Telefon. D’Biller si verpixelt. Nëmmen do wou all Leefer dat nämlecht gesäit këne se vergläichen, an dann nach, dann nach kënt Sträit op. Se si schéin an hirem Onverständniss a wa se streiden entsteet eppes Neies iwwert dat se weider streiden, wat se nach méi schéi mëcht. Wou se sech net verstinn si se perfekt a liewen am meeschten.

Enges Dags wäert eng Maschinn kommen déi all hir Sprooche wäert léieren. Sie wäerten d’Maschinn all benotzen, all dofir bezuelen an endlech schwätze kënen. Se wäerten all dat nämlecht gesinn. Se wäerten ophale schéin ze sinn.

D’Nuecht fënnt net méi statt, souwäit ech et beurteele kann. Wou soss den Owend opgehal huet an eppes aneres ugefaangen huet ass elo näischt méi. E Phase-Wiessel fënnt net statt. Um Punkt Mëtternuecht zéien ugedronk Jonker a Richtung Glacis, wou se sech ronderëm eenzel Autoen treffen, Szenen diskutéieren a Musék lauschteren. Gars, se kommen aus der Stad, vun der Gare an duerch de Park op dat grousst Glacis-Feld wou d’Autoen sech ausrouen. Vill Autoe komme schnell zum Glacisfeld, vu méi wäit hier, an et héiert een se vu wäitem, wéi se mat Verzweifelung probéieren der Nuecht nozekommen. Um Glacis hoffen se d’Nuecht nach ze fannen, mee et ass ze hell fir d’Stären ze gesinn.

All Auto ass en Zëmmer mat Fotell a Kamäin an d’Idee läit no de Glacis einfach esou als grousse Camping ze pérenniséieren an esou gewënn-gewënnend och de Logementsprobleem vun der jonker Generatioun ze léisen. Esou kéint een di psychogeographesch Barrière déi de Glacis-Parking (a seng Ausleefer d’Stäereplaz an de Boulevard e la Foire) bild ëmdaiten. De Réduit Lambert (avenue Monterey) ass jo och e Parking, mee d’Glacisfeld ass eng Forteresse vun engem aneren Typ. Obwuel ee keng 5 Minute brauch fir derduerch fillt et sech awer onendlech wäit un. Obwuel et wéi e platt Feld wierkt ginn d’Furchen am Buedem ëmmer méi grouss an déif wat ee méi wäit dran ass. Och de Grand Canyon gesäit vu wäitem platt aus.

Nom Auto-Kino kéint et elo un der Zäit vum Auto-Camping sinn. No e puer Joere misst sech eng respektabel Schicht Humus um Buedem ugesammelt hunn, well Jonker och méi Geméis iessen, sou datt lues a lues e bësse méi Vegetatioun op d’Feld zréck géing kommen. Et gëtt zu Lëtzebuerg net vill Pickup-Trucks (mir hunn déi zoue Variant) mee dat wir eng Chance fir di hënnescht Fläch als Gaart ze benotzen, voire als Bësch. Kleng Beem géingen no e puer Joeren hire Schied op Nopesch-Parkplaze werfen an esou de Konschtlieder-Intérieur virun der Zäit schützen. Nodeems de populären a vill diskutéierte Virschlag d’Hamilius Baugrube als Baggerweier ëm ze fonktionnéiere net zréckbehale gouff (et wär d’Chance gewiecht dat weltwäit éischt urbant Korallerëff ze bauen), wir hei eng Méiglechkeet sech zréck ze kafen an de Bail emphythéotique richteg populaire ze maachen.

Ech gi Glacis kéint de Slogan si fir d’Liewe vun der neier Generatioun – ouni Kompromësser, ouni Stress, ouni contrôle technique. D’Glacisfeld huet e klengen Dénivelé dee sech ideal fir eng zentral meandéierend Baach ubidd, villäicht esouguer aus dem Kondenswaasser vun der Déifgarage ënnendrënner. Vu d’Verlängerung vun der waarmer Joereszäit, déi sech an Zukunft bis wäit an den Oktober eranzéie wäert, wäerte mer och méi dobausse liewen. Et ass wichteg Waasserquellen ze sëcheren an ze hoffen datt den Humus net vun engem Fréijoerstuerm fortgespullt gëtt. Di éischt Joer wäerten di Schwéierst ginn.

De Boulevard de la Foire, par conter, wäert sech an de Buedem agruewe. Et gesäit een elo scho wéi den CO2 de Sandsteen am Tunnel fortwäscht. Esou datt dee Boulevard komplëtt ënnerierdeg wäert sinn, eng spéit Revanche nom Zouschëdde vum Velos-Tunnel. Domat wäerte vill nei Parkplatze geschaf këne gi fir d’Cité mobile vum Glacisfeld. Park and live um Glacisfeld.

Ech gesi regelméisseg Leit op Terrassen déi opsprangen a fortlafen. Se komme meeschtens rëm, sëtzen sech. Sëtzen se zu zwee um Dësch, gesinn ech hiren Noper wénken a fuchtelen, a konvulsive Wellen, heinsto méi, da rëm manner. Wéi kleng Muskelkrämp, wéi Magnesium-Mangel. Se laache, jäizen a klenge Stéiss.

An ech gesi Leit déi sech kratzen an en ellent, gequält Gesiicht derbäi maachen. Se sinn a Péng, hir Ärm si roud a se si midd. Och déi Leit fuchtelen, awer éischter Owes, an der Intimitéit vun hirem Bett, wann d’Rou an d’Entspaanung abrupt gestéiert gëtt vum Päifen – pft ëm déi 400 Hz – a se den onsichtbare Géigner siche mussen. Hie mockéiert sëch iwwert de Leit hire luese Motorsystem, dee just di faul Moustiquen erwësche kann. Mat hire groussen Hänn, hire Magasinen oder Bicher déi esouvill Loft déplacéieren datt se de Géigner matspullen, an e weideren Tour an der Juegd aleeden. Wou bass de, ech kréien dech. Mee d’Aan vum Wiese spillen net mat, grouss an onbehollef steet et an der Mëtt vun der Kummer, d’Pupillen net virbereed dee klengen donkle Punkt tëscht all de Saachen ze fannen. D’Moustique, se laacht sech an d’Fauscht, se well eist Bludd a se kritt et.

An ech gesi Leit déi an hire Gäert sëtzen, op de Knéien, d’Fäischt voll mat latschege gréngen Iwwerreschter vun engem Geméis ouni Zukunft. De Stress huet och si ëmbruecht, an hëllt sech lo de Gäertner vir. Wisou ass d’Waasser net duergaang, wisou war d’Héichdrockgebitt sou grouss, wat soll ech de Kanner soen? Wou soll d’Zalot hirkommen, d’Gebees an d’Taart?

De Planéit agresséiert eis, Gaïa mëcht sech lëschteg. An de 70er koum de Begrëff vun de Microaggressions op, am Kontext vun der Diskriminatioun déi op Afro-Amerikaner ausgeriicht war. All déi “kleng” ermiddend Agressiounen, Insulte, Wierder mat Connotatiounen déi dee Groupe erfuer huet. Vill aaner Groupen erliewen och esou Agressiounen am Alldag, déi an hirer Quantitéit dann net méi esou micro sinn. Natierlech huet de Planéit keng Agency, keng Intentioun, dem Planéit ass et egal an ech well net soen dat kéint ee vergläichen, Mënsche musse sech net der Idiotie ginn, d’Situatioun ass einfach ze saiséieren.

Mee ech ginn erënnert un dat Konzept bei der Art a Weis wéi sech esoueppes Abstraktes a Langwiereges, Strukturelles wéi de Klimawandel – dee soll an der Zukunft droend leien – elo a Schrëtter nokënt déi aanescht si wéi dat wat een erwaart hätt. Et ass matnäischt en abstrakte Changement vu Moyennen, et ass voll a ganz eng gehirlos nerveg Abondance vun Harespele, mat deenen ee wierklech net diskutéiere kann, Zecken, Moustiquen a verbrannte Wisen an Hecken déi ech gudd aus Andalusie kennen, awer net vun der Kinnekswiss. Den Eichenstringprozessionsspanner huet ganz Quartieren ageholl, ganz Bevölkerungsgroupe musse sech kratzen. D’Bloalgen iwwerhuelen an et staut manner, de Borkekäfer ass et e Fest an d’Loft ass och net dat wat se mol war. Et ass meeschtens kee Waasser am Himmel, mee wann da ganz vill. Et reent vun ënnen an der Säit an eng hallef Stonn drop ass et drëchen.

Ier d’Arktis ganz schmëlzt kommen Dekade vu Gefuchtels, Gepicks a Gürtelrosen. Och d’Harespele sinn nëtzlech fir d’Natur, mee kéint een net wéinstens hikréien datt s’engem net méi an d’Gesiicht fléie wa mer wichteg Diskussiounen hunn?

Mëttwoch Owend, däischtergro, lëfteg, kaal. Dëst ass keng gudd Zäit fir Choralegesäng. Ëmmer rëm probéieren ech mer se unzelauschteren, Stabat Mater, mee et sinn einfach zevill Stëmmen am Kapp, vun den Zuelen hir. An et versetzt een an eng onnéideg schwéier Verfaassung, alles gëtt bedeitungsschwéier, wéi nom zweete Béier – wann een alleng ass.

An de läschten Deeg gesinn ech manner Hënn op der Strooss a méi Autoen. Ech halen dat fir e Virzeeche vun eppes Gréisserem, engem Ëmbroch villäicht, enger Nei-Configuratioun. D’Muppe kënen näischt dofir natierlech, si wëllen einfach gudd Muppe sinn. Mee eng aaner Configuratioun kënt.

Et ginn di Fliigeren di bannen eidel sinn an déi fir Gravitéits-Experimenter benotzt ginn. De Fliiger steigt, mëcht d’Motoren an de Leerlaf a geet esou schnell erof datt d’Gravitéit opgehuewe gëtt. Alles fällt an alles schwiewt – eng kuerzweileg Freed a Fräiheet vun enger Kraaft déi onbemierkt alles esou schwéier mëcht. Verschidde Leit musse sech dann iwwerginn, de Kapp versteet net. Et kennt een dat aus Astronauten-Dokue vum Fernseh. E Parabol-Flug widderhëllt dëse Loop, net nëmmen ee mol, d’Schwéierkraaft kënt zréck, verschwënnt, an et setzt wuel d’Routine an. D’Gravitéit op alle Fall kënt zréck an ech behale mer d’Recht fir bis dohin nach e bëssen duerch de Fliiger ze fléien, ze falen, vläit eng Kopplabunz ze maachen, oder zwou. Ech behale mer weiderhin d’Recht vir, net do opzekomme wou ech ugefaang hunn ze falen.

Och wëll ech meng Elteren ëmaarmen a meng Frënn, net unbedingt op der nämlechter Plaz natierlech an net all beineen. Vläit këne mer Reie bilden oder nom Zoufallsprinzip, egal. Den Draam vun der Chercheurs-Carrière um Südpol op alle Fall, deen Draam vergeet mam Wand. Ech wäert en net vermëssen.

Haut ass anscheinend den 19. Abrëll. Confinement fir di Allermeescht bis den 11. Mee opmannst. Dat heescht de Mee wäert och schnell ëmgoen an dann ass quasi Juni. Dat war e schnellt Fréijoer. Ech ka Moies mam Café bei der Fënster sëtzen, an der Sonn, an d’Loft spieren déi vu bausse rakënt. D’Loft richt gudd a se ass nach frësch Moies. D’Beem bléien oder hu rëm hellgring Blieder an ech ka mech net méi richteg erënnere wéi de Confinement ugaang ass. Di wivillt Woch ass dat hei? Ech weess just dass en undauert, an heiansdo vergiessen ech souguer dat a mierke beemol a wéienger Situatioun ech sinn. An deem Moment kann ech et meeschtens net richteg gleewe, bezéiungsweis soen ech mer: du häss besser et ze gleewe soss gëss de nach komesch. Ech hu kloer méi Zäit fir ze denken, ech hunn aaner Ideeën. Ech hunn net ëmmer gudd Ideeën, dat stëmmt. De Moien hunn ech zum Beispill iwwerluet ob ee mat haardem Brout Grëffer op enger Klammmauer baue kéint an do muss een awer soen, ok, dat loosse mer mol gudd sinn, deen Tirang maache mer rëm zou.

Ween nach keng huet kritt elo eng Mask a mer preparéieren eis op den déconfinement. Mee dat Normalt wäert net richteg zréckkommen. Dat Normalt, dat wat an däer Kategorie gespäichert ass wäert sech nom Aalen ufillen, no deem dat a Fro gestallt gëtt fir di eng, no deem wat laang hir wierkt fir di aaner. D’Normalitéit deemno, déi wäert just als Synthese existéieren. A wann d’Meenungsartikelen doriwwer streiden ob sech eppes wäert änneren, an der Meenung sinn dass net, da kann een dovun ausgoen datt sech eppes ännere wäert. Opmannst soen di aaner Meenungsartikelen datt sech eppes ännere wäert. Mee et ass wouer datt et do ëmmer di eng an di aaner ginn.

Ech hunn di läscht Deeg e puer mol dee youtube-video gekuckt vum Sunita Williams, enger Astronautin, déi eng guidéiert Tour duerch d’ISS mëcht. D’ISS ass dee Wunncontainer deen erstaunlech schnell ronderëm d’Äerd flitt. Si ass den Dag vum Video säit 6 Méint dodran a wéi et den Zoufall wëll ass et och deen Dag un deem si zréck op d’Äerd kënt. Wann een déceleréiert, also gebremst gëtt, da spiert ee sech mi schwéier, do ass eng Kraaft déi op een awierkt. Eng Schwéierheet déi engem gewëssermoosse Beweegungsfräiheet eweg hëllt. Och ass Zäit a Raum jo bekanntlech aanescht wéint der Vitesse, mee do ginn ech net an den Detail, dat kennen ech net. Op alle Fall ass et Stress, ze déceleréieren, an et ass schwéier koherent ze déceleréieren, well oft de Kapp d’Vitesse net wëll opginn, aus Angscht eppes ze verpassen, aus dem Takt ze kommen. Kapp-Fomo kéint ee soe wann dat kee sou en ellent Wuert wir. An esou huet et länger gedauert bis ech et konnt faassen dass et lo géing mi lues viru sech goen. Wat komesch war well ee jo net manner produktiv ass. Well an däer Zäit déi een elo méi huet well een net ronderëm reest fir bei de Laptop ze kommen, an ee jo direkt beim Laptop ass, kann ee jo och, dat liicht an denken ech, méi produktiv sinn. An och all di Leit bei dee ee soss gereest wier, oder sie bei een, si si jo och elo ëmmer beim Laptop, sou datt mer méi produktiv këne sinn, wat ech gudd fannen.

Voilà, mee elo kënt natierlech d’Accélératioun. An och do fillt ee sech méi schwéier. Et seet een et géing een dat X-facht vu sengem eegene Gewiicht spieren. A fiederliicht ass mer am Normalfall schonn net ëmmer, zum Beispill wann ech a menger Kummer d’Alpe d’Huez eropfueren. Dat geet hautdesdags an et mëcht Spaass a fir meng Noperen héiert et sech u wéi wann d’Wäschmaschinn géing lafen. An éierlech gesot mëcht mer dat näischt aus well hir Kanner sinn och net grad ëmmer roueg, mee se hunn et och net einfach.

Bei der Accélératioun, fir drop zréckzekommen, do ass ëmmer d’Trajectoire wichteg an déi geet jo hei rëm zréck an d’Normalitéit. Dat ass e Vecteur, mir kennen dat. Dat heescht dat ass deen Zoustand an deem ech an der Moyenne ee Bonsai pro zwee Méint verbrauche well ech vergiessen se ze nätze well ech iergendwéi ze beschäftegt sinn. Et géiff wahrscheinlech duergoe se Weekends ze nätze mee do sinn ech beschäftegt mam décompresséiere, wat en Zwëschenzoustand ass no der – et kennt een dat gudd – der Kompressioun vun der Woch. Och do ass rëm eng Tëschen-Accélératioun, eppes mat Zäit-Raum, wou ech wi gesot net an den Detail ginn. Och wann ech géing recommandéieren en Zäit-Raum Tagebuch ze halen, sou wéi dat am Moment jo och vu verschiddenen Experte recommendéiert gëtt, mee ech si wi gesot net Expert genuch.

Mee d’Normalitéit, dat ass jo awer ganz intressant, well se sech jo ëmmer iergendwéi selwer établéiert. De Moment ass lo och iergendwéi normal, dat ass och flexibel wat normal ass, dat ass vläit och geféierlech, ech weess et net. Mee am Moment trëppelen d’Leit mat hire Kanner op der Strooss wéi wann et normal wier. An dat konstant Dauschen ass net méi do, vun der Stäereplaz, vun der Autobunn, der Areler Strooss ech weess et net. Wat eppes ass wat mer net opfällt eigentlech well dat jo normal war, mee ech héieren einfach lo all eenzelnen Auto an engem 2-Kilometer Ëmkrees. A wa grad kee fiert dann héieren ech wierklech vill Villecher. Sou wéi ech och vill Noperen héieren, déi elo och am Dag doheem sinn, an net beruflech reese well se net kënen. Vill vun den Noperen hunn Hënn wat ech gudd fannen. An deene kann ech nokucke wa se duerch d’Strooss spadséieren, Owes wann ech no der Aarbecht bei der Fënster sëtzen. Mäi Bureau ass net wäit ewech, vläit een an en halwe Meter, och wann ech fir z’iessen an d’Kiche ginn, dann ass d’Distanz natierlech méi grouss.

Mäi Bopa Robbi suz och a senge spéidere Joere bei der Fënster, an der Kichen, an huet gefëmmt an eraus gekuckt. Owes huet en e Béier gedronk an iergendwann ass en en Tour duerch de Quartier dréie gaang. Dat war zu Bouneweg, haut ass elo e gudden Italiener um Rez-de-Chaussée mat enger flotter Terrass, och wann d’Noperen net sou frou domat sinn. Hien hat scho mi laang déceleréiert mengen ech an huet net all ze vill geschwat. Hien hat seng Opportunitéiten genotzt, a wosst wat e gäer hat a wat net. Hien hat natierlech vill manner Opportunitéite wi ech. Mir hunn hautdesdags jo sou vill Opportunitéiten, ech kéint zum Beispill honnert Coursen online maachen oder mer déck vill Bicher roflueden op meng Maschinn a se all liesen, an och nach niewebäi Yoga maache wat ganz en vogue ass op youtube am Moment, wat jo gudd ass well et hëlleft z’entspaanen. Mee hien huet dat ganz entspaant geholl. Meng Bomi net sou well déi mi aktiv war an och de Stoot gemaach huet, wat och normal war natierlech.

Mee d’Accélératioun muss elo rëm kommen dat mengen ech och. Déi Driipsegkeet hei an dat Gedreems. Da kann een och rëm den Autopilot umaachen an entspaanen. All di Saachen déi ech fir mäi modernt Liewe brauch kann ech da rëm kréien.